Jednolity Plik Kontrolny czyli szybka kontrola rozliczeń.

Od 1 lipca 2016 r. w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.1997.137.926 z późn. zm., dalej: op), obowiązuje przepis, na mocy którego przedsiębiorcy prowadzący księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, na żądanie organu podatkowego, są zobowiązani do przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej (art. 193 a § 1 op). Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, to głośne JPK – Jednolity Plik Kontrolny (ang. Standard Audit File-Tax – SAF-T), czyli system umożliwiający szybką kontrolę rozliczeń. Jak wynika z informacji udzielanych przez Ministerstwo Finansów, Jednolity Plik Kontrolny jest zbiorem danych, tworzonym z systemów informatycznych podmiotu gospodarczego poprzez bezpośredni eksport danych, zawierającym informacje o operacjach gospodarczych za dany okres. Zbiór ten posiada ustandaryzowany układ i format (schemat XML) umożliwiający jego łatwe przetwarzanie. Gotowe wzorce struktury logicznej, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, są dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 193 a § 2 op).

JPK wprowadzony do polskiego prawa podatkowego, jest wzorowany na rozwiązaniach, które sprawdziły się w systemach prawnych wielu państw Unii Europejskiej. Ustawodawca holenderski, za pomocą systemu podobnego do JPK, rzekomo zlikwidował szarą strefę. W przyszłościowych planach Ministerstwa Finansów, Jednolity Plik Kontrolny ma zostać zastąpiony centralnym rejestrem faktur, co powinno zapewnić likwidację przestępczości podatkowej (źródło: http://www.mf.gov.pl).

Obecnie w praktyce jest tak, że do 30 czerwca 2018 r., duże podmioty mają obowiązek elektronicznego przekazywania ksiąg podatkowych i dowodów księgowych na żądanie organów podatkowych i organów kontroli skarbowej. Przepisy Ordynacji podatkowej wymagają, aby przekazywanie danych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jak i zautomatyzowane księgowanie, odbywało się z poszanowaniem zasad bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach (art. 193 a § 3 op).

Małym i średnim przedsiębiorcom, do 30 czerwca 2018 r. przysługuje prawo wyboru sposobu komunikacji z urzędem (standardowe lub za pomocą JPK). Po tej dacie, obowiązek stosowania struktury logicznej zostanie nałożony na wszystkie przedsiębiorstwa (art. 29 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw Dz.U.2015.1649). Definicja małych i średnich przedsiębiorców, jaką posługuje się Ordynacja podatkowa, jest wyrażona w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2004.173.1807 z późn. zm.).

Zdaniem Ministerstwa Finansów, wprowadzenie Jednolitego Pliku Kontrolnego ma przynieść same korzyści, ze względu na ujednolicenie procedur sprawdzających i kontrolnych oraz automatyzację weryfikacji danych podatkowych. Przede wszystkim przekazanie przez podatnika niezbędnych informacji już w czasie czynności sprawdzających, ma sprawić, że wszczynanie kontroli – w wielu przypadkach – w ogóle nie będzie konieczne. Dotyczy to tych postępowań, w których wątpliwości zostaną wyjaśnione już na etapie wstępnym, dzięki szybkiemu dostępowi organu kontrolującego do uporządkowanych danych. W postępowaniach, w których JPK nie wyeliminuje konieczności wszczęcia kontroli, przekazanie danych w formie jednolitego pliku powinno znacząco skrócić czas jej trwania i obniżyć koszty. JPK, stanowiące zestawienie faktur może być wykorzystywane również jako narzędzie w komunikacji między podatnikami.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *