Sankcje prawne, kary za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy. Część VI.

Podstawowymi sankcjami za niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie ciężarów publicznych z zakresu prawa podatkowego są – przewidziane ustawą z dnia 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy (Dz.U.1999.83.930, dalej: K.k.s) – kara grzywny albo kara ograniczenia lub pozbawienia wolności (art. 22 § 1 Kks). Wymierzając karę grzywny, sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki dziennej. Co do zasady, najniższa liczba stawek wynosi 10, a najwyższa – 720 (art. 23 § 1 Kks). Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności (art. 23 § 3 Kks). Karze grzywny za wykroczenie skarbowe podlegają m.in. podatnicy, którzy uporczywie nie wpłacają w terminie podatku (art. 57 Kks). Sankcja ta, jest też stosowana za niewykonanie obowiązków przewidzianych ustawą z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. W szczególności grzywna jest nakłada na podatników, którzy wbrew obowiązkowi nie składają właściwemu organowi podatkowemu wymaganych informacji, albo składają te informacje, ale po upływie terminu. Grzywny mogą się tez obawiać podmioty, które podają dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, skutkiem czego dokonują odliczenia podatku w zawyżonej wysokości (art. 56a § 1 Kks).

Wymierzając karę ograniczenia wolności za przestępstwo skarbowe, w związku z którym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, a ta wymagalna należność nie została zapłacona, sąd określa także obowiązek uiszczenia jej w całości w wyznaczonym terminie (art. 26 § 2 Kks). Kara pozbawienia wolności, co do zasady, trwa najkrócej pięć dni, najdłużej – pięć lat. Kara ta jest wymierzana w dniach, miesiącach i latach (art. 27 § 1 Kks).

Sankcje przewidziane przez Kodeks karny skarbowy są stosowane wobec podatników, którzy dokonują czynności skutkujących uszczupleniem podatku, przez to, że:

  1. uchylają się od opodatkowania, nie ujawniają właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania albo nie składają deklaracji – kara grzywny albo kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie (art. 54 § 1 Kks),
  2. posługują się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą innego podmiotu w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności – kara grzywny albo kara pozbawienia wolności do lat trzech, albo obie te kary łącznie (art. 55 § 1 Kks),
  3. składają organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, w którym podają nieprawdę lub zatają prawdę albo nie dopełniają obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych – kara grzywny albo kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie (art. 56 § 1 Kks).

Sposobem na uniknięcie odpowiedzialności przewidzianej w Kodeksie karnym skarbowym jest tzw. czynny żal, czyli zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego (art. 16 § 1 Kks). Ta instytucja prawna zwalnia z kary za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe sprawcę, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania i ujawnił istotne okoliczności tego czynu, a w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu.

Ustawa Kodeks karny skarbowy przewiduje jeszcze zastosowanie środków karnych. Są nimi: dobrowolne poddanie się odpowiedzialności, przepadek przedmiotów, ściągnięcie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów, przepadek korzyści majątkowej, ściągnięcie równowartości pieniężnej przepadku korzyści majątkowej, zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej, wykonywania określonego zawodu lub zajmowania określonego stanowiska, podanie wyroku do publicznej wiadomości, pozbawienie praw publicznych. Środkami karnymi są również środki związane z poddaniem sprawcy próbie, wśród których ustawa wyróżnia: warunkowe umorzenie postępowania karnego, warunkowe zawieszenie wykonania kary, warunkowe zwolnienie (art. 22 § 2 Kks).

Część I: Sankcje, kary i inne konsekwencje za błędy i uchybienia spółek kapitałowych przy wykonywaniu obowiązków publicznoprawnych nałożonych ustawami lub decyzjami organów administracji publicznej. Zarys zagadnienia. Część I.

Część II: Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Część II.

Część III:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości. Część III.

Część IV:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym. Część IV.

Część V:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa. Część V.

Część VI:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy. Część VI.

Część VII:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej oraz inne sankcje prawne. Część VII.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *