Sankcje prawne, kary za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej oraz inne sankcje. Część VII.

Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej.

Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej (Dz.U.1995.88.439, dalej: usp) posługuje się pojęciem podmiot gospodarki narodowej. W zakresie tego pojęcia mieści się: osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna prowadzącą działalność gospodarczą (art. 2 pkt. 11 usp). Podmioty te, zobowiązane są do posiadania numeru identyfikacyjnego Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON) i posługiwania się nim przy przekazywaniu danych wykorzystywanych dla celów statystycznych. Ponadto, podmioty gospodarki narodowej, zobowiązane są do stosowania w prowadzonej ewidencji, dokumentacji oraz rachunkowości standardów klasyfikacyjnych. Innym obowiązkiem podmiotów gospodarki narodowej jest nieodpłatne przekazywanie danych dotyczących prowadzonej działalności i jej wyników zgodnie z programem badań statystycznych statystyki publicznej, w ustawowo określonym formacie (art. 30 usp).

Na mocy ustawy o statystyce publicznej, podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, są zobowiązane zarejestrować się w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (art. 41 usp). Wpisowi podlegają dane ewidencyjne, takie jak: nazwa, adres, PESEL, NIP, forma i rodzaj działalności czy dane rejestracyjne (art. 42.3a usp). Ustawa o statystyce publicznej, w przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych, umożliwia zastosowanie sankcji. Na mocy ustawy, podmiot, który przekazuje dane statystyczne niezgodne ze stanem faktycznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch (art. 56 usp). Natomiast za przekazanie danych statystycznych po upływie oznaczonego terminu, urząd statystyczny może nałożyć jedynie karę grzywny (art. 58 usp). Podmiot, który w ogóle odmawia wykonania obowiązku statystycznego, również może zostać ukarany grzywną (art. 57 usp).

Inne sankcje prawne.

Dwa kolejne instrumenty prawne, przysługują wszystkim organom, działającym po stronie wierzyciela i są uregulowane w ustawie z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe (Dz.U.2003.60.353 ze zm., dalej: pu). Wierzycielem, w rozumieniu ustawy prawo upadłościowe, jest każdy uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia (art. 189 pu). Pierwszą sankcją jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika do sądu upadłościowego. Drugą – złożenie wniosku o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji takich jak: członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce kapitałowej.

Zastosowanie pierwszej z omawianych sankcji, ma miejsce wtedy, gdy podejmowane przez organ działający po stronie wierzyciela czynności zmierzające do uregulowania przez płatnika zaległych danin publicznych, nie przynoszą skutku w postaci zmniejszenia zadłużenia. W takim przypadku organ może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki kapitałowej (art. 20 pu). Ta sankcja może być zastosowana jedynie wobec dłużnika niewypłacalnego (art. 10 pu).

Druga sankcja jest szczególnie dotkliwa, gdyż jej skutki dłużnik będzie odczuwał nawet przez dziesięć lat. Właściwy organ, jako wierzyciel, ma prawo złożenia do sądu upadłościowego wniosku o orzeczenie wobec niesolidnego płatnika czy podatnika zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce kapitałowej. Sankcja ta może zostać wymierzona na okres od jednego roku do dziesięciu lat (art. 373 pu). Orzeczenie może zostać wydane wobec osoby, która ze swej winy:

  1. będąc do tego zobowiązana z mocy ustawy, nie złożyła w ustawowym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości,
  2. faktycznie zarządzając przedsiębiorstwem dłużnika, istotnie przyczyniła się do niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w ustawowym terminie,
  3. po ogłoszeniu upadłości nie wydała lub nie wskazała majątku, ksiąg rachunkowych, korespondencji lub innych dokumentów upadłego, w tym danych w postaci elektronicznej, do których wydania lub wskazania była obowiązana z mocy ustawy,
  4. jako upadły po ogłoszeniu upadłości ukrywała, niszczyła lub obciążała majątek wchodzący w skład masy upadłości,
  5. jako upadły w toku postępowania upadłościowego nie wykonała innych obowiązków ciążących na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądu albo sędziego-komisarza, albo też w inny sposób utrudniała postępowanie.

Obowiązków publicznoprawnych wynikających z aktualnie obowiązujących ustaw jest oczywiście dużo więcej. W tym artykule omówiliśmy te obowiązki, których niewykonanie lub nienależyte wykonanie skutkuje najczęściej stosowanymi, a więc charakterystycznymi w polskim systemie prawnym sankcjami czy karami. Warto jeszcze wspomnieć, jaki cel ma wprowadzanie sankcji do poszczególnych ustaw. Otóż, podstawowe znaczenie sankcji wyraża się ich zastosowaniem w egzekucyjnym (przymusowym) ściągania należności publicznoprawnych. Nałożenie sankcji ma więc na celu przymuszenie zobowiązanego do wykonania ciążącego na nim obowiązku. Drugą istotną funkcja sankcji jest prewencja. Świadomość, że zapłata z opóźnieniem będzie skutkowała np. koniecznością zapłaty odsetek, powinna zmobilizować podatnika czy płatnika składek do terminowego regulowania należności publicznoprawnych.

Część I: Sankcje, kary i inne konsekwencje za błędy i uchybienia spółek kapitałowych przy wykonywaniu obowiązków publicznoprawnych nałożonych ustawami lub decyzjami organów administracji publicznej. Zarys zagadnienia. Część I.

Część II: Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Część II.

Część III:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości. Część III.

Część IV:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym. Część IV.

Część V:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa. Część V.

Część VI:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy. Część VI.

Część VII:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej oraz inne sankcje prawne. Część VII.

 

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *