Sankcje prawne, kary za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości. Część III.

Najważniejszym obowiązkiem publicznym nałożonym na przedsiębiorcę na mocy przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U.1994.121.591 dalej: UoR) jest konieczność złożenia rocznego sprawozdania finansowego, czyli: bilansu, rachunku zysków i strat oraz informacji dodatkowej. Ustawa nakazuje złożyć sprawozdanie w terminie 15 dni od dnia jego zatwierdzenia. Jeżeli sprawozdanie podlegało badaniu przez biegłego rewidenta, musi ono zostać złożone wraz z jego opinią. Dodatkowo, ze sprawozdaniem złożyć należy: odpis uchwały bądź postanowienia właściwego organu o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty. Spółki kapitałowe, dodatkowo składają sprawozdanie z działalności (art. 69 UoR). Wszystkie dokumenty składa się we właściwym rejestrze sądowym. Ustawa o rachunkowości, za niezłożenie sprawozdania finansowego przewiduje karę grzywny albo ograniczenia wolności (art. 79 UoR).

Należy pamiętać, że zatwierdzenie sprawozdania finansowego powinno nastąpić nie później niż sześć miesięcy od dnia bilansowego (art. 53 UoR). Z niespełnieniem tego obowiązku, wiąże się sankcja polegająca na zastosowaniu kary grzywny albo pozbawienia wolności do dwóch lat, z możliwością zastosowania obu tych kar łącznie. Zgodnie z ustawą o rachunkowości, karom tym podlega ten, kto mimo obowiązku nie sporządza sprawozdania finansowego albo skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Sankcje mogą być również zastosowana w przypadku niesporządzenia innych sprawozdań, takich jak: z działalności albo z działalności grupy kapitałowej, z płatności na rzecz administracji publicznej oraz skonsolidowanego sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej. Ponadto, karom tym podlega ten, kto sporządził sprawozdania, ale uczynił to niezgodnie z przepisami ustawy lub zawarł w tych sprawozdaniach nierzetelne dane (art. 77 UoR).

Kolejnym obowiązkiem publicznoprawnym, jest wymóg złożenia do rejestru sądowego sprawozdania finansowego wraz z opinią biegłego rewidenta o tym sprawozdaniu. Obowiązek tan obciąża zarząd i musi być wykonany w ciągu 14 dni od przeprowadzenia zwyczajnego zgromadzenia wspólników spółkach z ograniczoną odpowiedzialności lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy w spółkach akcyjnych.

Sankcją zagrażającą podmiotowi, który wbrew przepisom ustawy nie składa sprawozdania finansowego lub sprawozdania z działalności we właściwym rejestrze sądowym jest grzywna albo karze ograniczenia wolności (art. 79 ust. 4 uor). Podobną sankcję, polegającą na nałożeniu grzywny albo zastosowaniu kary pozbawienia wolności do dwóch lat albo obu tych kar łącznie, stosuje się wobec biegłego rewidenta, który sporządza niezgodną ze stanem faktycznym opinię o sprawozdaniu finansowym i stanowiących podstawę jego sporządzenia księgach rachunkowych lub sytuacji finansowo – majątkowej badanej jednostki. Łagodniej, ustawa o rachunkowości traktuje biegłego rewidenta, który dopuścił się tych czynów nieumyślnie. W takim przypadku, może zostać zastosowana kara grzywny albo kara ograniczenia wolności (art. 78 UoR). Taka sama kara, grozi za czyny polegające na (art. 79 UoR):

  1. niepoddaniu sprawozdania finansowego badaniu przez biegłego rewidenta,
  2. nieudzieleniu lub udzieleniu niezgodnych ze stanem faktycznym informacji, wyjaśnień, oświadczeń biegłemu rewidentowi albo niedopuszczenie go do pełnienia obowiązków,
  3. niezłożeniu sprawozdania finansowego do ogłoszenia,
  4. niezłożeniu sprawozdania finansowego, skonsolidowanego sprawozdania finansowego, sprawozdania z działalności, sprawozdania z działalności grupy kapitałowej, sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej, skonsolidowanego sprawozdania z płatności na rzecz administracji publicznej we właściwym rejestrze sądowym,
  5. nieudostępnieniu sprawozdania finansowego i innych dokumentów.

Ustawa o rachunkowości, niezłożenie lub nieterminowe złożenie sprawozdania finansowego we właściwym rejestrze traktuje jak przestępstwo. Sprawcą tego przestępstwa może być podmiot przez ustawę nazywany kierownikiem jednostki, czyli w przypadku spółek kapitałowych – członkowie zarządu lub innego organu zarządzającego, z wyłączeniem ustanowionych pełnomocników. Obowiązki kierownika jednostki pełni także likwidator, syndyk lub zarządca ustanowionego w postępowaniu restrukturyzacyjnym (art. 3.1.6 UoR).

Sankcją za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o rachunkowości, może być również postępowanie karne, prowadzone na podstawie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny (Dz.U.97.88.553 ze zm., dalej: Kk). Postępowanie takie może się toczyć tylko przeciwko kierownikowi jednostki, nigdy przeciwko jednostce (spółce). Katalog kar nakładanych orzeczeniem kończącym postępowanie karne o naruszenie przepisów ustawy o rachunkowości, sprowadza się do grzywny albo ograniczenia wolności. Grzywna jest wymierzana w stawkach dziennych. Najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540. Wysokość stawki dziennej nie może być niższa niż 10 złotych i nie może przekraczać 2 000 złotych (art. 33 § 1 Kk). Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy (tu: kierownika jednostki), jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Natomiast kara ograniczenia wolności za naruszenie przepisów ustawy o rachunkowości jest wymierzana w miesiącach i latach (art. 34 Kk) i nie może trwać krócej niż miesiąc i dłużej niż 12 miesięcy.

Część I: Sankcje, kary i inne konsekwencje za błędy i uchybienia spółek kapitałowych przy wykonywaniu obowiązków publicznoprawnych nałożonych ustawami lub decyzjami organów administracji publicznej. Zarys zagadnienia. Część I.

Część II: Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych. Część II.

Część III:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości. Część III.

Część IV:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym. Część IV.

Część V:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa. Część V.

Część VI:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 10 września 1999 roku Kodeks karny skarbowy. Część VI.

Część VII:Sankcje prawne za niewykonanie ciężarów publicznych nałożonych ustawą z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej oraz inne sankcje prawne. Część VII.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *